صورتای مالی سوابق مکتوبی از وضعیت مالی هر کسب وکار هستن. صورتای مالی شامل گزارشای استانداردی مثل ترازنامه، صورت درآمد یا سودوزیان و صورت گردش نقدی هستن. صورتای مالی از اجزای مهم و لازم اطلاعات کسب وکار و روش اصلی انتقال اطلاعات مالی مربوط به هر نهاد به طرفای دیگر هستن. ازنظر فنی، صورتای مالی واسه برآورده کردن نیازای کاربران جورواجور و زیاد، به ویژه مالکان فعلی و پنهون و بستانکاران طراحی شدن. صورتای مالی نتیجه ساده سازی، فشرده سازی و جمع آوری حجم خیلی از اطلاعات و داده هایی هستن که بیشتر از سیستم حسابداری شرکت به دست بین. واسه آشنایی با شکلای مختلف صورتای مالی و عناصر و مؤلفهای تشکیل دهنده ی اون تا پایان مقاله با ما همراه باشین.

 

گزارشگری مالی

طبق هیئت استانداردهای حسابداری مالی، گزارشگری مالی، جدا از اینکه صورتای مالی شامل وسایل دیگر انتقال اطلاعات مالی شرکت به کاربران خارج از اونم می شه. صورتای مالی اطلاعات مفیدی رو واسه تصمیم گیریای سرمایه گذاری و اعتباری و آزمایش چشم اندازه های گردش نقدی شرکت ارائه میدن. صورتای مالی شامل اطلاعاتی درمورد منابع شرکت، ادعاهای موجود درمورد اون منابع و تغییرات در اون منابع هستن.

گزارشگری مالی، معنی گسترده ایه که صورتای مالی، یادداشتای پیوست صورتای مالی و افشای اطلاعات در داخل پرانتز (parenthetical disclosures)، اطلاعات تکمیلی (مثل تغییر قیمتا) و بقیه وسایل گزارشگری مالی (مثل بحثا و جدا سازی وتحلیلای مدیریتی و نامه به سهامداران) رو شامل می شه. گزارشگری مالی تنها منبع اطلاعات موردنیاز واسه افرادیه که درمورد شرکتای تجاری، تصمیمای اقتصادی می گیرن.

تمرکز اصلی گزارشگری مالی، اطلاعات مربوط به عایدات و اجزای اینه. معمولا اطلاعات مربوط به عایداتی که بر حسابداری تعهدی (accrual accounting) مبتنیه، بهتر از دریافتای نقدی و پرداختا، توانایی فعلی و آینده شرکت در تولید گردش نقدی مثبت رو نشون می ده.

صورتای مالی اصلی

صورتای مالی، شکل های مختلف و عناصر تشکیل دهنده اون  آموزشی

صورتای مالی اساسی و اصلی هر شرکت عبارت ان از: ترازنامه (یا صورت وضعیت مالی)، صورت درآمد، صورت گردش نقدی و صورت تغییرات در حقوق مالکان یا حقوق سهامداران. ترازنامه، تصویری فوری از شرایط هر نهاد رو در تاریخ مشخصی نشون می ده. در ترازنامه، داراییا، بدهیا و درمورد شرکتا، حقوق سهامداران در تاریخ مشخصی فهرست می شه. صورت درآمد خلاصه ای از درآمدها، سودها، هزینه ها، زیانا و درآمد خالص یا زیان خالص هر نهاد در دوره ای مشخص رو نشون می ده. این صورت مالی مثل تصویر متحرکیه که عملیاتای اون نهاد درطول این دوره زمانی رو نشون می ده. صورت گردش نقدی، به طور خلاصه دریافتا و پرداختای نقدی هر نهاد در مورد فعالیتای استفاده، سرمایه گذاری و مالی اون درطول دوره ای خاص رو نشون می ده. صورت تغییرات در حقوق مالکان یا حقوق سهامداران، اختلاف بین حقوق صاحبان سهام شرکت در اول دوره رو با مونده ی اون در آخر دوره نشون می ده.

اقلامی که معمولا در صورتای مالی گزارش می شن، طبق ویژگیای مختلفی اندازه گیری می شن (مثل بهای تموم شده ی تاریخی (historical cost)، بهای جاری (current cost)، ارزش فعلی بازار (current market value)، ارزش قابل اعتماد خالص (net reliable value) و ارزش فعلی جریانای نقدی آینده). بهای تموم شده ی تاریخی، وسیله قدیمی ارائه داراییا و بدهی هاس.

یادداشتای پیوست صورتای مالی اطلاعات افشاشده ای هستن که به انتهای صورتای مالی پوست می شن. این یادداشتا، اطلاعات مهمی رو درمورد مسائلی مثل روشای استهلاک و موجودی مورداستفاده، جزئیات بدهیای بلندمدت، حقوقای بازنشستگی، اجارها، مالیات بر درآمدها، بدهیای احتمالی (contingent liabilities)، روشای ترکیب و بقیه مسائل ارائه میدن. این یادداشتا بخش جدایی ناپذیری از صورتای مالی به حساب می رن. برنامه ها و اطلاعات افشاشده در داخل پرانتز هم واسه ارائه اطلاعات ارائه نشده در بقیه قسمتای صورتای مالی استفاده می شه.

هر صورت مالی دارای عنوانیه که در اون نام نهاد، نام اون صورت مالی و تاریخ یا زمان پوشش داده شده در صورت مالی بیان می شه. اطلاعات ارائه شده در صورتای مالی بیشتر وجود مالی داره و به شکل واحدهای پولی بیان می شه. این اطلاعات مربوط به یک شرکت تجاری واحده. این اطلاعات بیشتر حاصل حدس و برآورده تا اندازه گیریای دقیق. صورتای مالی معمولا اثرات مالی معاملات و رویدادهایی رو درخشش میدن که قبلا رخ دادن (یعنی تاریخی هستن).

صورتای مالی، شکل های مختلف و عناصر تشکیل دهنده اون  آموزشی

صورتای مالی که داده های مالی مربوط به دو یا چند دوره رو ارائه میدن، صورتای مالی مقایسه ای نام دارن. معمولا در صورتای مالی مقایسه ای، گزارشای مشابهی واسه دوره جاری و یک یا چند دوره قبلی ارائه می شه. این صورتای مالی اطلاعات مهمی رو درمورد روندها و روابط موجود در دو یا چند سال در اختیار تحلیلگران قرار میدن. صورتای مالی مقایسه ای بسیار مهم تر از صورتای مالی یک ساله هستن. صورتای مالی مقایسه ای بر این حقیقت تأکید دارن که صورتای مالی مربوط به یک دوره حسابداری واحد، فقط بخشی از تاریخ دائمی شرکت هستن.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   ۱۱ نشونه واسه پایان رابطه عاطفی که بهتره بدونین

صورتای مالی موقت (interim financial statements) گزارشایی واسه دوره هایی کمتر از یک سال هستن. هدف از صورتای مالی موقت، بهبود زمان بندی اطلاعات حسابداریه. بعضی از شرکتا صورتای مالی جامعی رو منتشر می کنن، درحالی که یه سریای دیگه صورتای خلاصه ای رو ارائه می کنن. هر دوره موقت در درجه اول باید به عنوان بخش جدایی ناپذیری از یک دوره هرساله درنظر گرفته شه و کلا به پیروی از اصول حسابداری پذیرفته شده ی همگانی (GAAP) که در تهیه ی آخرین گزارش هرساله ی شرکت استفاده شده، ادامه بده. معمولا واسه افزایش اعتماد کاربر به توانایی اطمینان و اعتبار صورتای مالی، حسابداران مستقلی به حسابرسی و بازرسی اونا می پرازن.

هر صورت مالی طبق چند فرضیه حسابداری تهیه می شه: تموم معاملات رو میشه برحسب دلار بیان یا اندازه گیری کرد، شرکت به مدت نامحدودی به فعالیت خود در تجارت ادامه میده و صورتا در بازه های زمانی منظمی تهیه میشه. این مفروضات، پایه و مبنایی رو واسه ساختار نظریه و کارکرد حسابداری مالی جفت و جور می کنن و توضیح میدن که به چه دلیل اطلاعات مالی به شکل ی مورداستفاده، ارائه شده.

صورتای مالی باید طبق اصول حسابداری پذیرشته شده ی همگانی آماده شن و شامل توضیحی درمورد روش ها و سیاستای حسابداری شرکت باشن. اصول حسابداری استاندارد، ثبت داراییا و بدهیا به قیمت خرید، به رسمیت شناختن درآمد، پس از اونکه تحقق یافته و معامله انجام شده باشه (کلا در مقطع فروش) و به رسمیت شناختن هزینه ها طبق اصل یکی بودن هزینه با درآمد (matching principle) رو اجباری می کنه. ضمنا، اصول حسابداری استاندارد ایجاب می کنه که موارد بی اطمینانی و خطرات مربوط به شرکت در گزارشای حسابداری اون مشخص شه و کلا، هرچیزی که می تونه موردعلاقه ی هر سرمایه گذار آگاه باشه هم در صورتای مالی افشا شه.

عناصر صورتای مالی

صورتای مالی، شکل های مختلف و عناصر تشکیل دهنده اون  آموزشی

هیئت استانداردهای حسابداری مالی (FASB)، عناصر صورتای مالی شرکتای تجاری رو به این صورت تعریف کرده: داراییا، بدهیا، حقوق صاحبان سهام، درآمدها، هزینه ها، سودها، زیانا، سرمایه گذاری به وسیله مالکان، پخش به مالکان و سود کامل (comprehensive income). طبق FASB، عناصر صورتای مالی اجزای سازنده ای هستن که صورتای مالی بااستفاده از اونا تنظیم می شن. این تعاریف FASB، که در «عناصر صورتای مالی شرکتای تجاری» بیان شده، به توضیح زیره:

  • داراییا، امتیازات اقتصادی احتمالی آینده به دست اومده یا کنترل شده به وسیله نهادی خاص درنتیجه ی معاملات یا رویدادهای گذشته.
  • سود کامل، تغییر در حقوق صاحبان سهام (داراییای خالص) هر نهاد درطول دوره ای از معاملات و بقیه رویدادها و پیشامدهاست که از منابعی غیر از منابع مالکان ناشی شده باشه. سود کامل شامل تموم تغییرات در حقوق صاحبان سهام درطول یک دوره، به جز تغییرات به دلیل سرمایه گذاریای انجام شده به وسیله مالکان و پخش به مالکانه.
  • پخش به مالکان، کاهش داراییای خالص شرکتی خاص درنتیجه ی انتقال داراییا، ارائه خدمات یا متحمل شدن بدهیایی به مالکانه. پخش به مالکان باعث کاهش حقوق مالکیت (ownership interest) یا حقوق صاحبان سهام شرکت می شه.
  • حقوق صاحبان سهام (equity)، ارزش خالص باقی مونده ی (residual interest) داراییای هر نهاده که پس از کسر بدهیای اون باقی می مونه. در یک واحد تجاری، حقوق صاحبان سهام، حقوق مالکیته.
  • بدهیا، خروجیا یا بقیه استفادهای داراییا یا متحمل شدن بدهی درطول دوره ای از تحویل یا تولید کالا یا ارائه خدمات یا انجام بقیه فعالیت هاییه که عملیاتای اصلی یا مرکزی دائمی اون نهاد رو تشکیل میدن.
  • سودها افزایش حقوق صاحبان سهامِ (داراییای خالص) به دلیل رویدادها و عملیات جنبی یا تصادفی (peripheral or incidental transactions) نهاد و به دلیل معاملات دیگر و بقیه رویدادها و پیشامدهاییه که درطول دوره ای بر نهاد اثر می ذاره، به جز مواردی که از درآمدها یا سرمایه گذاریای مالکان ناشی می شه.
  • سرمایه گذاری به وسیله مالکان افزایش داراییای خالص شرکتی خاص که درنتیجه ی انتقال چیزی مهم از بقیه نهادها بهش و به خاطر به دست آوردن یا افزایش حقوق مالکیت (یا حقوق صاحبان سهام) در اون انجام می شه.
  • بدهیا امتیازای اقتصادی ازدست رفته ی احتمالی آتیه که از تعهدات فعلی نهادی خاص واسه انتقال داراییا یا ارائه خدماتی به نهادهای دیگری در آینده ناشی می شه. این تعهدات درنتیجه ی معاملات یا رویدادهای گذشته ایجاد شده.
  • زیانا کاهش حقوق صاحبان سهامِ (داراییای خالص) به دلیل رویدادها و عملیات جنبی یا تصادفی نهاد و به دلیل معاملات دیگر و بقیه رویدادها و پیشامدهاییه که درطول دوره ای بر نهاد اثر می ذاره، به جز مواردی که از هزینه ها یا پخش به مالکان ناشی می شه.
  • درآمدها، ورودیا یا بقیه افزایشای ایجادشده در داراییای هر نهاد یا تسویه ی بدهیای اون (یا ترکیبی از هر دو) درطول دوره ای از عرضه یا تولید کالا، ارائه خدمات یا بقیه فعالیت هاییه که عملیاتای اصلی یا مرکزی دائمی اون نهاد رو تشکیل میدن.



دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید