در هر قرارداد، با توجه به وجود اون و هم خواست دو طرف، ممکنه شروط مختلفی درج شه که دو طرف رو هر چه بیشتر در رسیدن به هدف خود کمک کنه. شروط مندرج در قراردادها، التزام و تعهداتی تبعی هستن که دو طرف درمورد اونا به توافق رسیدن و در جدا از اینکه عقد درج کردن. در این مقاله با ما همراه باشین تا شما رو با شرایط عمومی پیمان، تاریخچه و محتوای اون آشنا کنیم.

 

تاریخچه تهیه شرایط عمومی پیمان

بعضی وقتا ممکنه شروط و توافقاتی که درمورد شکلای مختلف عقود مطرح می شن و مورد نیاز یک قرارداد هستن، طولانی و پیچیده شن. پروژه های عمرانی و قراردادهای پیمانکاری از این دسته از قراردادها هستن. در این پروژه ها، به دلیل طولانی بودن مدت زمان اونا و پیچیده و چند بعدی بودن ذاتی این قراردادها، پیش بینی کلیه ی احتمالات و شرایط و توافق بر سر این احتمالات بسیار سخت و حتی میشه گفت نا ممکنه. در پروژه های بزرگ و قراردادهای چندوجهی، دو طرف نمی تونن کلیه ی فروض رو بررسی کنن. نمی تونن درمورد اونا توافق کنن و به شکل شروط جدا از اینکه عقد در قرارداد بیارن که این باعث اتلاف وقت، انرژی دو طرف و سنگین شدن حجم قرارداد می شه و مشکلات عدیده ای رو به همراه میاره.

همین مشکلات موجب شد تا به مرور درخصوص شرایط عام و مشترک قراردادهای پیمانکاری پیش نویسی تهیه شه و به شکل الگو موردپذیرش و استفاده بگیره. اینطوری، درخصوص شرایط عام و کلیِ تائیدشده، دیگر گفتگو صورت نمی گرفت و دو طرف تنها درمورد شروط جزئی تر و اختصاصی تر که در پیش نویس مزبور قید نشده بود، توافق می کردن.

عموما این پیش نویس رو جمعی از کارشناسان علوم مربوط به پروژه های پیمانکاری مثل کارشناسان فنی و حقوقی تهیه می کردن. طی جلسات زیادی خبرگان این بخشا، کلیه ی فروض احتمالی، اصطلاحات موردنیاز و شروطی رو که توافق در مورد اونا موجب رفع اختلافات آینده می شد، فرض کردن و پیش نویس مزبور رو مثلا ای قابل دلیل و استفاده واسه همه تهیه کردن.

طبق همین امر، در سال ۱۳۷۸، سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور دفترچه ای منتشر کرد که روی جلد اون این عبارت درج شده بود: موافقت نامه، شرایط عمومی و شرایط خصوصی پیمانا.

شرایط عمومی پیمان چیه؟ " آموزشی

محتوای شرایط عمومی پیمان

شرایط عمومی پیمان چیه؟ " آموزشی

این دفترچه دارای سه جزء موافقت نامه، شرایط عمومی و شرایط خصوصی پیمانه که به طور خلاصه «پیمان» نامیده می شه. شرایط عمومی پیمان به عنوان مهم ترین بخش این دفترچه از ۵۴ ماده تشکیل شده و به بیان و تشریح مسائل کلیدی و موردنیاز قراردادهای پیمانکاری پرداخته و از مفاهیم مورداستفاده در این قراردادها رفع ابهام کرده. شرایط عمومی، حدود حقوق و تعهدات دو طرف این قراردادها رو توضیح کرده و در مورد حوادث قهری (یعنی حوادث خارج از اختیار افراد که غیرقابل پیش بینی و جلوگیری هستن؛ (مثل بلایای طبیعی)، نحوه ی فسخ قرارداد یا تعلیق (متوقف کردن) یا پایان قرارداد و دیگر مسائل تعیین تکلیف کرده.

الان قراردادهای پیمانکاری تحت عمومیت شرایط عمومی پیمان هستن و دو طرف واسه تکمیل شرایط عمومی پیمان، می تونن شرایط خصوصی متناسب با وجود و وضعیت قرارداد رو تعیین کنن. اما موارد درج شده در شرایط خصوصی هیچ وقت نمی تونن مواد شرایط عمومی پیمان رو نقض کنن.

اینطوری عمومات موردنیاز واسه هر قرارداد پیمانکاری از قبل به وسیله اهل خبره پیش بینی شده و راه گشای کارفرمایان و پیمانکاران قرار گرفته.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   ارسال و اجرای حکم جلب در دعاوی حقوقی و کیفری چیجوریه؟ 

شرایط عمومی پیمان از فصول متفاوتی تشکیل شده؛ فصل اول که خود شامل دو بخشه، با عنوان «موافقت نامه ی شرایط عمومی پیمان)» به توضیح تاریخ تنفیذ و تاریخ شروع کار و دوره تضمین می پردازه و اسناد و مدارک موردنیاز واسه انعقاد قرارداد رو تعیین می کنه. بخش دوم، به بیان تعاریف اصطلاحات کاربردی مثل پیمانکار، کارفرما و… در این قرارداد می پردازه.

فصل دوم با عنوان «تائیدات و تعهدات پیمانکار» به بیان وظایف پیمانکاران در این قرارداد می پردازه که مثل ی مهم ترین این وظایف، وظیفه ی حفاظت از کار و افراد ثالت و انجام امور مربوط به بیمه کردن افراد و لوازم کارگاه هاس که زیر ماده ۲۱ این قانون اومده. در این ماده، مخاطب میفهمه، زمانی که کارگاه از طرف کارفرما به پیمانکار تحویل داده می شه و با اجرای عملیات موضوع پیمان، کم کم کارایی روی اون انجام می شه و مصالح و تجهیزاتی در اون به کار میره تا روز پایان عملیات اجرائی و تحویل به کارفرما، پیش پیمانکار امانته و هر امینی موظف به حفظ وسایل امانت به بهترین وجه ممکنه. پیمانکار طبق این وظایف فرعی دیگری مثل تکلیف به بیمه کردن وسایل و لوازم کارگران خود و هم بیمه حوادث و شخص سوم رو هم داره.

فصل سوم شرایط عمومی پیمان، با عنوان «تعهدات و اختیارات کارفرما» به امور مربوط به کارفرما می پردازه که ازجمله ی اونا میشه به تحویل کارگاه، تغییر مقادیر کار، کاهش پیمان، تغییر مدت پیمان و مدیریت و نظارت بر اجرای کار اشاره کرد. یکی از مهم ترین مواد این فصل ماده ۲۱ اینه که با عنوان «تغییر مقادیر کار، قیمتای جدید و کاهش میزان پیمان» به بیان بخش ی اختیارات کارفرما در اعمال بعضی تغییرات و محدود کردنای مربوط بهش می پردازه؛ با این توضیح که ممکنه در اجرای موضوع پیمان مسائلی پیش بیاد که مهندس مشاور تشخیص بده مقادیر کارا باید از نظر فنی و مطلوبیت موضوع، افزایش یا کم بشه. این تغییر مقادیر باید اول به وسیله مهندس مشاور محاسبه شه و بعد به تصویب کارفرما برسه. کارفرما اول به ساکن نمیتونه اقدام به تغییر شرایط و مقادیری کنه که قدیم روی اونا ساعتا بحث شده و موردتوافق بودن.

فصل چهارم شرایط عمومی پیمان با عنوان «تضمین، پرداخت و تحویل کالا» به بیان نکات لازم در مورد پایان کار از راه اجرای قرارداد می پردازه. اینکه چه ضمانتایی تا انتها قرارداد رو همراهی می کنن و تحویل موقت به چه معناست و چه آثاری داره….

فصل پنجم شرایط عمومی پیمان که بسیار دارای اهمیته و بخش کلی ای از دعاوی مطروحه به این بخش اختصاص داره؛ با عنوان «حوادث قهری، فسخ، تعلیق، تسویه حساب و حل اختلاف» به تعلیق یا پایان یافتن قرارداد به روشی غیر از اجرای قرارداد نظر داره.

به طور مثال ماده ۴۶ و ۴۷ این فصل که به فسخ پیمان نظر داره، شامل نکات بسیار مهمی در این خصوصه و در مورد اون، سؤالا و اختلافای زیادی هست. باید بدونیم قانون گذار واسه فسخ قرارداد در موارد خاصی مجوز صادر کرده و در غیر از این موارد، دو طرف حق فسخ قرارداد رو ندارن. این موارد درزمان ۱۳ بند در ماده ۲۶ شرایط عمومی پیمان درج شده که مطالعه دقیق و موردی اون واسه فعالان اقتصادی این بخش بسیار حیاتیه.




۱

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید