یک کودک زمانی می تونه فرد مفیدی واسه جامعه ی خود باشه که زمان کودکی و نوجوونی خود رو در آغوش گرم خونواده و در کنار پدر و مادری بااخلاق و پایبند سپری کرده باشه، پس کودکانی که به هر دلیل از نعمت داشتن پدر و مادر محروم ان باید به وسیله دولت و به شکل مؤسسات دولتی مورد حمایت قرار بگیرن، گرچه که مؤسسات خیریه ی خصوصی هم پس قدم برمی دارن، اما هیچ کدوم از این مؤسسات واسه یک کودک پدر و مادر نمی شه و جای خالی والدین رو واسه اونا پر نمی کنه. واسه همین در بیشتر کشورها قوانینی در مورد ی فرزندخواندگی وضع شده تا زوجینی که به هر دلیل از داشتن بچه محروم هستن بتونن قانونا سرپرستی این کودکان رو برعهده بگیرن تا هم این کودکان معصوم دارای پدر و مادر شن و هم این زن و شوهر لذتِ داشتن یک بچه رو تجربه کنن؛ اما همونجوریکه گفتیم در نظام حقوقی ایران فرزندخواندگی وجود نداره و چیزی که با این نام میگن همون سرپرستی از کودکان بی سرپرسته.

شرایط حضانت کودکان بی سرپرست چیه؟  آموزشی

شرایط حضانت کودکان بی سرپرست چیه؟  آموزشی

چه کسائی می تونن خواسته سرپرستی بدن؟

برابر با قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و بدسرپرست افراد زیر می تونن سرپرستی کودکان مشمول این قانون رو بر عهده بگیرن:

  1. زن و شوهری که ۵ سال از تاریخ ازدواج اونا گذشته باشه و از این ازدواج صاحب بچه نشده باشن، مشروط بر اینکه کمه کم یکی از اونا بیشتر از ۳۰ سال سن داشته باشه؛ (اگه طبق تشخیص سازمان پزشکی قانونی امکان بچه دار شدن زن و شوهر وجود نداشته باشه، خواسته کنندگان از شرط مدت ۵ سال مستثنی هستن.)
  2. شرایط حضانت کودکان بی سرپرست چیه؟  آموزشی

  3. زن و شوهر دارای بچه مشروط بر اینکه کمه کم یکی از اونا بیشتر از ۳۰ سال سن داشته باشه؛
  4. دختران و زنان بدون شوهر درصورتی که کمه کم ۳۰ سال سن داشته باشن، منحصرا حق سرپرستی دختران رو دارن.

طبق قانون، اولویت در پذیرشِ سرپرستی کودکان به ترتیب با زن و شوهر بدون بچه، بعد با دختران و زنان بدون شوهر و بدون بچه، و درنهایت با زن و شوهر دارای فرزنده؛ و در مواردی که زن و شوهر خواسته کننده ی سرپرستی باشن، خواسته باید به طور مشترک به وسیله اونا تنظیم و ارائه شه.

شرایط لازم واسه دادن سرپرستی

شرایط حضانت کودکان بی سرپرست چیه؟  آموزشی

خواسته کنندگان سرپرستی طبق ماده ۶ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و بد سرپرست باید دارای شرایط زیر باشن:

۱. تقید به انجام واجبات و ترک محرمات؛ (بدین معنا که باید مقید به انجام دادن واجبات دینی مثل نماز و روزه و ترک هر اون چیزی که در شرع مقدس اسلام حرامه باشن.)

۲. نبود محکومیت جزائی مؤثر با رعایت موارد مقرر در قانون مجازات اسلامی. باید اینم بگیم که که محکومیت مؤثر کیفری محکومیتیه که محکوم رو به دنبالِ اجرای حکم طبق ماده ۲۵ قانون مجازات اسلامی از حقوق اجتماعی محروم کنه. مثلا اگه شخصی به شلاق حدی محکوم شه دو سال از حقوق اجتماعی خود محروم می شه، حقوق اجتماعی دلخواه قانونگذار در ماده ۲۶ قانون مجازات اسلامی پذیرفته شده ۱۳۹۲ تصریح گردیده که شامل مواردی مثل عضویت در شورای نگهبان، مجمع تشخیص مصلحت نظام، یا هیئت دولته؛

۳. تمکن مالی؛

۴. نبود حجر؛ طبق قانون مدنی ۳ دسته از افراد محجور حساب می شن: صغار، مجانین و افراد غیر رشید.

۵. سلامت جسمی و روانی لازم و توانایی عملی واسه نگهداری و تربیت کودکان و نوجوانان تحت سرپرستی؛

۶. نداشتن اعتیاد به مواد مخدر، مواد روان گردان و الکل؛

۷. صلاحیت اخلاقی؛

۸. نبود دچار شدن به مریضیای واگیردار یا صعب العلاج؛ (مریضی صعب العلاج یعنی مریضی ای که به سختی درمون می شه)

۹. باور به یکی از ادیان مُصرح در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران؛ (۴ دین اسلام، کلیمی، زرتشتی و مسیحی ادیان مصرح در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران هستن)

برابر ماده ۱۴ قانون حمایت از کودکان بی سرپرست و بدسرپرست دادگاه در صورتی حکم سرپرستی صادر می کنه که خواسته کننده ی سرپرستی بخشی از اموال یا حقوق خود رو به کودک یا نوجوون تحت سرپرستی تملیک کنه (واگذار کنه). تشخیص نوع و میزان مال یا حقوق مزبور با دادگاه. در مواردی که دادگاه تشخیص بده اخذ تضمین عینی از خواسته کننده ممکن یا به مصلحت نیس و سرپرستی کودک یا نوجوون هم ضرورت داشته باشه، دستور اخذ تعهد کتبی به تملیک بخشی از حقوق یا درآمدِ سرپرست در آینده رو صادر و پس از قبول خواسته کننده و انجام دستور، حکم سرپرستی رو صادر می کنه؛ و درصورتی که دادگاه تشخیص بده دادن سرپرستی بدون اجرای مفاد این ماده به مصلحت کودک یا نوجوانه به ارسال حکم سرپرستی اقدام می کنه.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   ۱۱ نکته واسه اینکه مدیر بازاریابی موفقی شید

هم اینجور خواسته کننده ی منحصر یا خواسته کنندگان سرپرستی باید پایبند شن که تموم هزینه های مربوط به نگهداری و تربیت و تحصیل افراد تحت سرپرستی رو تأمین کنن. این حکم حتی پس از فوت سرپرستِ منحصر یا سرپرستان هم تا تعیین سرپرست جدید، واسه کودک یا نوجوون جاریه. به این منظور سرپرست منحصر یا سرپرستان موظف ان با نظر سازمان، خود رو پیش یکی از شرکتای بیمه به نفع کودک یا نوجوون تحت سرپرستی بیمه عمر کنن و درصورتی که دادگاه تشخیص بده دادن سرپرستی بدون اجرای مفاد این ماده به مصلحت کودک یا نوجوانه به ارسال حکم سرپرستی اقدام می کنه.

سپردن سرپرستیِ افرادِ موضوعِ این قانون در صورتی مجازه که دارای یکی از شرایط زیر باشن:

الف. امکان شناختن هیچ یک از پدر، مادر و جد بابایی اونا وجود نداشته باشه؛

ب. افرادی که سرپرستی اونا به موجب حکم مراجع صلاحیت دار به سازمان سپرده شده و تا زمان دو سال از تاریخ سپردن اونا به سازمان، پدر یا مادر و یا جد بابایی و وصی منصوب از طرف ولی قهری واسه سرپرستی اونا مراجعه ننموده باشن؛

نکته: ولایت در کلمه به معنای تسلط پیدا کردنه و در اصطلاح حقوقی قدرت و اختیاریه که برابر قانون به یک شخص صلاحیت دار واسه اداره امور محجور واگذارشدهه. ولایتی که به حکم قانون باشه ولایت قهری نامیده می شه و طبق قانون پدر و جد بابایی بر اولاد تحت سرپرستی خود ولایت قهری دارن. هر کدوم از پدر یا جد بابایی می تونن بعد از فوت دیگری واسه اولاد خود که تحت سرپرستی آنهاست وصی تعیین کنن تا بعد از فوت خود در نگهداری و تربیت اونا مواظبت و اموال اونا رو اداره کنه.

ج. هیچ یک از پدر، مادر و جد بابایی اونا و وصی منصوب از طرف ولیِّ قهری، صلاحیت سرپرستی رو نداشته باشن و به تشخیص دادگاه صالح این حتی با ضَمّ امین یا ناظر هم حاصل نشه. (در بعضی موارد که ولی یا قیم توانایی انجام دادن و پیگیری امور شخصِ تحت سرپرستی شون رو نداره، حاکم فردی امین رو واسه مساعدت یا نظارت بر کارای اونا تعیین می کنه. این اقدام حاکم رو در اصطلاح «ضَمّ امین» میگن)

آثار ارسال حکم سرپرستی

۱. پس از ارسال حکم قطعی سرپرستی، مفاد حکم از طرف دادگاه به اداره ثبت احوال و سازمان بهزیستی مربوط ابلاغ می شه. اداره ثبت احوال مکلفه نام خانوادگی کودک یا نوجوون تحت سرپرستی و مفاد حکم سرپرستی رو در اسناد سجلی و شناسنامه ی سرپرست یا زن و شوهر سرپرست وارد کنه. هم اینجور اداره ثبت احوال مکلفه شناسنامه ی جدیدی واسه کودک یا نوجوون تحت سرپرستی با درج نام و نام خانوادگی سرپرست یا زن و شوهر سرپرست صادر و در قسمت توضیحات مفاد حکم سرپرستی و نام و نام خانوادگی والدین واقعی اون رو در صورت مشخص بودن قید کنه.

۲. کودک یا نوجوون تحت سرپرستی می تونه بعد از رسیدن به سن هیجده سالگی، ارسال شناسنامه ی جدیدی رو واسه خود با درج نام والدین واقعی در صورت معلوم بودن، یا نام خانوادگی دلخواه اون در صورت معلوم نبودن نام والدین واقعی، از اداره ثبت احوال خواسته کنه.

۳. ارسال گذرنامه و خروج کودک یا نوجوونِ تحت سرپرستی از کشور، به شرط موافقت سرپرستِ منحصر یا سرپرستان و دادستانه. دادستان پس از جلب نظر کارشناسی سازمان بهزیستی با رعایت مصلحت تصمیم گیری می کنن.

تهیه شده در: chetor.com


۱

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید